Disappearing Humans


Zoals ik in mijn vorige artikel ‘Een nieuwe start. Triple O’ schreef:


De kans is groot dat de objecten ons overleven, tenzij het ons lukt om deze aardbol in z'n geheel op te blazen. Maar laten we daar niet vanuit gaan. Het betekent wel dat datgene wat wij produceren zijn afdruk achterlaat op de wereld. Lang als de mensheid er niet meer is zullen producten van onze hand overeind blijven en een fossiele erfenis achterlaten.

Juist deze fossiele erfenis heeft mij getroffen. Wat blijft er over van de verdwenen mens? Welk spel kan er gespeeld worden? Op welke wijze kan ik de in-/afdruk die de mens achterlaat verbeelden?


Welke indruk en/of afdruk laat de mens in de tijd achter of blijft er over? Niet in een nabij toekomst, maar wanneer de mensheid weggevaagd is.


Deze invalshoek heeft geleid tot een experiment waarbij Barbie-poppen en etalage-poppen dienden als modellen van Disappearing Objects.


In combinatie met een ander idee, genaamd Plato’s Muur en Illusionary Existence, heeft dit geleid tot Human Landscapes, waarbij door de deformatie van het object de humaniteit verdwijnt. Als slachtoffers uit Pompei, bevroren in een moment en ge-erodeert tot landschap.


Dit is natuurlijk nog maar een studie, maar de objecten inspireren naar nieuwe vorm, resonerend aan de Kwabstijl in de zilversmeedkunst uit de eerste helft van de zeventiende eeuw.


De werking van gipsverband over ingekapselde lichamen veroorzaakt een vervreemding die in eerste instantie het lichamelijke doen vergeten. De totale objectivering van het lichaam. OOO in optima forma!

0 keer bekeken

Kardinaal Alfrinkstraat 40, 5046HS Tilburg

  • Instagram Social Icon
  • Facebook Social Icon